Excursie naar UNESCO Werelderfgoed Auschwitz

De reden dat ik een citytrip naar Krakau boekte was om Auschwitz te bezoeken. Na de verhalen van mijn opa en oma moest ik deze plek met eigen ogen gaan zien. Achteraf gezien hebben ze mij beschermd voor de gruwelijke daden die zich daar hebben afgespeeld. Daar stond ik dan midden in het leven van mensen die doodsbang waren en het niet meer na kunnen vertellen, Daarom moeten wij dit doen, want dit mag nooit vergeten worden. Nooit!

Het was een dagtrip van 9:00 tot 16:00. ‘s Morgens werden we opgehaald door de bus. De gids die al in de bus zat zou ons de gehele dag begeleiden. Zo’n 1,5 uur van Krakau ligt het concentratiekamp Auschwitz, we beginnen bij het basiskamp. Met een georganiseerde reis hoef je niet lang te wachten. Laat grote tassen in de auto of bus achter, want die mogen niet mee naar binnen. Voordat je naar binnen mag wordt je eerst gecontroleerd, gelukkig was het bij ons nog niet zo druk maar in het hoogseizoen kunnen hier lange rijen staan.

Arbeit macht frei

Daar stonden we dan voor de woorden Arbeit macht frei. Alle gevangenen kwamen door deze poort en hoopte op vrijheid door hard te werken, maar zouden ze ook geweten hebben dat de dood ze in de ogen keek? Er staan meerdere blokhuizen op het terrein. In de eerste huisjes vind je het documentatiecentrum waar je foto’s ziet hangen en documenten vind waar de aankomst en sterfdatums werden bijgehouden. Bij de foto walk of death zie je kinderen aan de hand van hun moeder staan, kippenvel kreeg ik hier. In de verhalen van oma werd er altijd over mannen gesproken, maar nooit heb ik aan vrouwen en kinderen gedacht. Kinderen die met een brede lach op de foto staan. Enthousiast omdat ze een uitstapje gingen maken of eindelijk mochten douchen…..

walk of death

In de andere blokhuizen vind je nog spullen van de mensen die vermoord zijn waaronder brillen, schoenen, haarborstels, kleding en duizenden koffers van mensen die hier zijn vermoord. Ik bleef stilstaan bij de koffer met de Nederlandse naam. Achter een glazen wand mensenhaar, prachtige vlechten van vrouwen, dit is niet te bevatten en je gaat jezelf afvragen of dit allemaal echt is. Alles werd de mensen afgenomen, zelfs hun gouden tanden.


In dit kamp werden er vooral medische experimenten gedaan. De lichamen van diegene die stierven aan uitputting, ziekte en ondervoeding gingen naar het crematorium. Bij blok 11 werden gevangenen gemarteld, daar werden ze naakt bij de zwarte muur gezet en door een nekschot gedood. Als een gevangen probeerde te ontsnappen dan werden ze opgehangen.

Blok 11

Blok 21 was voor de Nederlandse Joden. Hier werd alle administratie bijgehouden over de vervolging en deportatie.

De excursie gaat best snel overal doorheen en ik loop steeds achter de groep aan. Ik snap de snelheid ook wel want er lopen tientallen groepen rond om deze afschuwelijke plek met eigen ogen te zien. Tijd om er ook echt bij stil te staan heb je niet, maar dat vind ik achteraf ook niet zo erg. We eindigen bij kamp Auschwitz in één van de gaskamers en dan ben je blij dat er een groep achter aan komt en er zelf weer snel uit kan. Iets dat toen wel anders was.

Éen van de gaskamers

Vanaf 1942 leidt er een spoorweg naar Birkenau dat 2 km verderop ligt. Birkenau ontwikkelde zich als een snelle doodsmachine met een crematorium en 250 houten huisjes. Bij het binnen rijden door de bekende poort werden de gevangenen geselecteerd. Artsen besloten of iemand meteen vergast werd of nog voor circa 9 maand aan het werk kon.

Met de bus werden wij naar Birkenau gebracht. Het is koud op deze vlakte, sneeuw doet ons de jas nog hoger dicht ritsen. Ja, we zijn ons er van bewust dat ze vroeger maar een dun overhemd aan hadden en soms op blote voeten liepen. We zijn zo onder de indruk van alles dat we de groep weer kwijt zijn.

Replica van de treinwagon

Voordat we naar het einde van het spoor lopen komen we nog langs een replica van een treinwagon waar de gevangenen in zaten en de huisjes waar ze op kleine ruimtes lagen te slapen.

slaapverblijven van de gevangenen

Aan het einde van het spoor staat het monument waar ze in verschillende talen stil staan bij deze gruwelijke daden. De woorden (Laat deze plaats eeuwig een kreet van wanhoop zijn en een waarschuwing aan de mensheid. 
Hier hebben de nazi’s omstreeks anderhalf miljoen mannen, vrouwen en kinderen vermoord, voornamelijk Joden uit verschillende Europese landen.)blijven nog lang door mijn hoofd heen gaan en ik vraag me af hebben we hier echt van geleerd?

Monument

We lopen in een nu toch wel wat stevige sneeuwbui terug naar de bus. Op de terug weg is iedereen stil van de toch wel schokkende ervaring.

Nee het is geen leuke gezellige trip maar wel de meest indrukwekkende trip die ik nooit zal vergeten, nooit!

13 reacties Voeg de jouwe toe
  1. Ik bezocht deze plek in 2016 en was er ook behoorlijk van onder de indruk. Het heeft echt even geduurd voordat ik het een plekje kon geven, zo bizar wat daar gebeurd is. Mooi verslag!

  2. Toevallig gaan wij volgende maand dezelfde trip maken als jij. Best gek, we hebben op onze queeste al heel wat werelderfgoed gezien maar nog nooit was het onderwerp zo bizar. Altijd gaat het om de beste, de eerste, de meest kunstzinnige etc. Nu wordt het dus de ergste, slechtste, meest verschrikkelijke….😟

  3. Daar ben ik ook geweest. Je wordt er echt even stil van, maar wel indrukwekkend om een keer te bezoeken. Mijn tip: ga zo vroeg mogelijk! Je kunt zonder gids vroege kaartjes reserveren (is gewoon gratis). Wij gingen om 8.00 uur ‘s ochtends en dan kun je in alle rust rondlopen. Ga je wat later dan komen er busladingen vol mensen.

  4. Jeetje, ziet er echt heftig uit. Ik zou graag eens naar Auschwitz willen gaan (klinkt natuurlijk heel dubbel), maar wat je zegt: wat er gebeurd is mag nooit vergeten worden.

    Groetjes Melissa

  5. Het lijkt me vreselijk om daar te zijn de angst te voelen die mensen gehad hebben.
    Ik kan net niet voorstellen dat mensen in staat zijn om hun medemens, ongeacht geloof ras of uiterlijk, deze martelingen kunnen uitvoeren tot de dood er op volgt.
    Daar wordt je toch triest van……
    Experimenten op onschuldige mensen uitvoeren hoe kom je op het idee.
    Ik heb er geen woorden voor, ik schiet vol als ik dit schrijf.
    Ik hoop dat mensen stoppen met moorden op mensen en dieren.

  6. Wauw dat lijkt mij heel indrukwekkend. Ik ben zelf joods en mijn oma heeft ondergedoken gezeten. En mijn oom in meerdere kampen. Ik wil daar ook nog een keer naar toe.

    1. Het was zeker indrukwekkend. Mijn oma heeft ook veel verhalen vertelt van die tijd. In Auschwitz komen die verhalen heel dichtbij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *